Pelgrim en poppenspeler
Broeder Alex is pelgrim en poppenspeler. In 2004 ontving hij zijn roeping om zich toe te wijden aan de verenigde Harten van Jezus en Maria. Vanuit de geest van Franciscus van Assisi ondernam hij een evangelische pelgrimstocht. Hij ging op tocht als een arme pelgrim: zonder geld, eten of drinken mee te nemen. Toch liet dat hem niet afschrikken, want Jezus zegt immers: “zoekt eerst het Koninkrijk Gods en zijn gerechtigheid: dan zal dat alles (eten en drinken) u erbij gegeven worden” (Matteüs 6,33).
Broeder Alex ging niet lopend op pelgrimstocht, maar liftend. In eerste instantie uit tijdgebrek en later heel bewust om meer mensen te ontmoeten.
Wanneer mensen vragen stellen en er open voor staan, dan verkondigt hij op zijn tocht het evangelie als een arme leerling van Jezus (Lucas 10,1).
Broeder Alex getuigt: “Op mijn pelgrimstochten heb ik ervaren dat armoede geestelijk rijker kan maken. Ik heb gezien en weet: God is onze Vader én de grote Regisseur op al mijn tochten. Hij wil voor ieder van ons zorgen, wanneer wij kiezen om Hem te volgen, want we zijn allen pelgrims op weg naar het Vaderhuis. Hij is de Regisseur op al onze tochten. Onderweg heb ik allerlei mensen mogen ontmoeten die uit liefde mij hebben geholpen. Ik ben God en die mensen heel dankbaar!”
Elk jaar maakt hij een nieuwe pelgrimstocht van enkele weken naar bedevaartsplaatsen in Nederland of daarbuiten. Daarmee hernieuwt hij zijn toewijding en spreekt hij zijn privé geloften als lekenbroeder uit aan een priester.
Als toegewijde leek leeft hij een religieus leven in de wereld. Daartoe volgt hij een gebedsregel: dagelijks bidt hij het getijdengebed en de hele rozenkrans. Ook ruimt hij tijd in voor de Lectio Divina, de H. Mis en doet regelmatig een uur van aanbidding van het H. Sacrament.
Broeder Alex studeerde theologie in Leiden, Nijmegen en Amsterdam (HBO bachelor). Daarnaast volgde hij talloze retraites. Hij is bezig om een boek te schrijven over zijn pelgrimstochten (2026).
In 2011 begon hij met het opzetten van een poppentheater. Sinds 2015 werkt hij als vrijwilliger voor Stichting Poppentheater De Arme Pelgrim, waar hij diverse uiteenlopende activiteiten heeft ontwikkeld voor kinderen én volwassenen.
| De non-profit Stichting Poppentheater De Arme Pelgrim is opgericht in 2015 in Den Haag om alle activiteiten van het poppentheater De Arme Pelgrim van Broeder Alex mogelijk te maken. |
Interview
Een gesprek met broeder Alex, geestelijke en getalenteerde kunstenaar. Iemand die een bijzondere gave van God heeft ontvangen en deze inzet voor een specifiek doel: evangelisatie en geestelijke ontwikkeling van de naaste.
We zijn ook benieuwd over het proces op welke manier hij deze schitterende poppen maakt…
Br. Alex: “Als materiaal gebruik ik snel in de lucht drogende klei van het merk l’Artista.
Dit is super licht en is bijzonder goed geschikt om poppen mee te maken. Vroeger gebruikte ik papier mâché die aangemengd met water kant en klaar aangeboden wordt in hobbywinkels. Nadeel is dat dit nogal zwaar is om mee te spelen, tenzij je aan gewichtheffen wil doen, dan is het uitstekend.
De basis van het hoofd bestaat uit een piepschuim ei wat je in de hobbyshop kan kopen, vervolgens lijm je het en boetseer je de eerste laag klei erop.
De poppen moeten ook beschilderd worden. Ik gebruik daarvoor acrylverf.
Je kan allerlei materialen gebruiken om het haar van de pop in orde te maken. Vaak gebruik ik oude pruiken die ik op maat knip en op het hoofd plak. Je kan ook met klei werken en een haarstuk kleien.
Voor de levensgrote poppen gebruik ik ook lichte klei van l’Artista. Een enkel keer gebruik ik schuimrubber dat met een elektrisch broodmes in een werkbaar stuk wordt gesneden en vervolgens met een goede schaar in de gewenste vorm wordt geknipt. Maar het is een hele techniek om te leren en niet mijn ideale materiaal om mee te werken, hoewel het enkele voordelen heeft om mee te spelen.“
Br. Alex: “Dat hangt ervan af. Wanneer je een heel sterke connectie met een pop hebt kan het snel gaan. Binnen een paar uur is dan het gezicht klaar, wel moet je altijd de volgende dag de pop bijwerken omdat de klei opgedroogd is en er scheurtjes kunnen zijn ontstaan. De details kosten vaak het meeste werk en heb je wel meer tijd nodig. Ik speel op dit moment nog steeds het liefst met realistische gezichten die goed lijken op het karakter van de pop. Alleen tijdens een workshop bij Arjan Kooman in Den Haag heb ik een pop gemaakt die er anders en minder realistisch uitziet nl. Sjors de Oude.“
Br. Alex: “Het moeilijkste en tijdrovendste aan een pop maken vind ik de kleine details van mond en ogen. Soms is het schilderen ook moeilijk om de accenten en het verloop in juiste kleur erop te zetten.“
Br. Alex: “Het effect is anders. De grote poppen hebben m.i. meer overtuigingskracht, ook omdat je niet achter de kast speelt, maar ook de kleinere poppen hebben een goede uitstraling en realiteit om te verwonderen en hun eigen wereld te laten zien. Beiden geven mij veel speelplezier.
De grote poppen gebruik ik op straat én in de zaal. Op straat spelen met een grote pop is beter om het wandelend publiek te bereiken, maar het blijft moeilijk en je moet creatief zijn en hard spreken om de aandacht te trekken. Op straat spelen is een hele uitdaging. In een zaal met grote poppen spelen is veel makkelijker omdat het publiek speciaal voor jou en de poppen komen.“
Br. Alex: “Om een pop te maken gebruik ik een foto of afbeelding van een karakter die ik vervolgens namaak met de klei. Soms maak ik eerst een tekening van het personage. Belangrijk is voor mij dat de pop een eigen personage en sterk karakter uitbeeldt. Bijvoorbeeld zielig, streng, lief, etc. Ik heb in een boekenwinkel een tweedehands boekje gevonden dat mij enorm geholpen heeft om poppen te maken. Iedereen kan zoeken naar die dingen die je kunnen helpen met het maakproces. Poppenspelers geven vaak ook workshops poppen maken met verschillende materialen en methoden.“
Interviewer: Dank u, broeder Alex, voor dit openhartige gesprek. We hopen dit snel voort te kunnen zetten.
Wat mensen zeggen over ons werk
“Mijn kinderen zijn dol op de poppenkast van br. Alex. Ik moest zelf erom lachen! Hopelijk kunnen we hier nog vaak genieten!”
M. Weeda-de Bont
Het idee van een poppentheater is geweldig! Op het eerste gezicht zou ik zeggen dat Broeder Alex in de eerste plaats een kunstenaar is. Kunst is naar mijn mening een prachtige en directe vorm van communicatie. Misschien is zelfs de kunstenaar zich nooit volledig bewust van alles wat hij weet over te brengen. Ik vind zijn werk prachtig!
Anna
“Een zeldzame kans om even stil te staan. De meditatietochten scheppen ruimte voor persoonlijk gebed. Precies wat we nodig hebben in deze tijd.”
Tondiso