Ons kruis, onze roeping
Maandag 31 augustus
Ons kruis is in feite onze roeping. Om een leerling van Hem te zijn. Om te zoeken naar de weg van navolging en vereniging met Christus in het dragen en het verdragen van al onze moeilijkheden. Gelukkig zit in het kruis ook de verborgen werkelijkheid van de Verrijzenis. (We zien alleen het lijden) Maar om die diepste werkelijkheid te kunnen zien, vereist dat we het kruis niet van ons afwerpen maar naar ons hart brengen!
Onze zending is om de naaste bij te staan in hun problemen en een lichtje voor hen te zijn.
Jammer genoeg gaat het bijna altijd alleen over de zending als Christen: goed doen aan de naaste… en niet meer over onze diepste roeping als christen.
Natuurlijk moeten we onze naaste beminnen, maar geen zending zonder roeping. Het doel van ons geestelijk leven begint met het werken aan onszelf door middel van het gebed, want zonder God kunnen niets. Gebed is ons laten bewerken door God. De H. Geest ontvangen. Genezing ontvangen, troost ontvangen, hulp verkrijgen. Elk goed werk moet zal vanuit God voortkomen. Hij is de Bron van ons leven. We kunnen niets geven zonder dat levend water, want we zijn ook als arme mensen die nood hebben om ons hart te blijven vullen met zijn Liefde. Dat hoor ik praktisch nooit. De armen zijn immers altijd de daklozen, de economische immigranten die vluchtelingen worden genoemd, de zieken.
Terwijl ons hart leeg is. Er zijn maar weinig preken die deze leegheid en armoede benoemt. Nee, we worden aangesproken als slechte kinderen die vergeten hun naaste te beminnen. Dit moet keer op keer erin gepompt worden. Gelukkig weet ik dat het kruis twee balken heeft: Ja inderdaad een horizontale maar die in het luchtledige blijft wanneer die niet verbonden is met de verticale balk, onze relatie met God. En om het middelpunt van die twee, het Hart van het Kruis, daar is de Liefde te vinden, voor mij en voor jou.
Br. Alex
Ingezonden op dinsdag 1 september
Wat we voortdurend vergeten, is dat we zielen zijn die een lichamen hebben.
“Goed doen aan de naaste” wordt geïnterpreteerd volgens de huidige, puur materialistische waardeschaal: geld, voedsel, onderdak, kleding… Ja, dit zijn zeer belangrijke dingen om te kunnen overleven in onze “beschaafde” samenleving, maar, zoals u zegt, broeder Alex, vergeten we te vaak het ware doel van ons leven en onze missie als christenen: de redding van de zielen van ieder kind van God de Vader Almachtig, door het Evangelie en de opoffering van onze Heer Jezus Christus.
Mattheüs 7:12 (Alles, wat gij wilt dat de mensen voor u doen, doet dat ook voor hen. Dat is Wet en Profeten.) wordt dan gereduceerd naar een ethische regel louter gebaseerd op menselijke empathie die terug te vinden is zelfs in alle oude Griekse/oostelijke filosofieën zoals al Confucius, Pittarco, Taletes, Isocrate, Epictetus ezv.
Zo zijn we in onze samenleving (waar nota bene arm zijn, verboden is) voortdurend bezig met het vullen van onze magen – en zelfs de voorraadkast voor de komende jaren.
Onze generatie is de voeten van klei van het afgodsbeeld waar Daniël over spraak met Nebukadnessar.
Anonieme post
Stuur maar een commentaar of een vraag. Vragen worden zo snel mogelijk beantwoord. Interessante commentaren worden anoniem gepubliceerd. Naam en e-mail adres worden nooit gepubliceerd. We delen nooit uw gegevens met derden.